ما در میان راهی قرار گرفته‌ایم که اول و آخر آن معلوم است
و ـ اگرچه امکان مخالفت و سرباز زدن همواره وجود دارد ـ از ما خواسته‌اند تا در این راه حرکت کنیم.
عده‌ای از اساس این راه را برنمی‌تابند و سعی می‌کنند تا واقعیت را به‌گونه‌ای دیگر تصویر کنند
و عده‌ای دیگر برآنند تا مقصد دیگری درنظرگرفته و این راه را به سمت آن مقصد متمایل کنند.
هرچه هست، هر دو قواعد بازی زندگی را برهم‌ می‌زنند؛
اولی به مناسبات و جزئیات ملموس زندگی بی‌علاقه‌گی نشان می‌دهد و راه بر هر ایده جدیدی می‌بندد؛
ـ بل قالوا إنا وجدنا آباءنا على أمة وإنا على آثارهم مهتدون ـ
و دیگری زندگی را به واقعیات ملموس آن تقلیل می‌دهد و هر طرح و تقدیر پیشین را افسانه می‌داند؛
ـ لقد وعدنا نحن وآباؤنا هذا من قبل إن هذا إلا أساطير الأولين ـ .

پی‌نوشت: شرقیان سنتی از گذشته تصویری غیرواقعی و خلاف آنچه بوده می‌دهند و در توصیف زندگی دست می‌برند و از آنجا که انسان را موجودی صرفاً روحانی و فرامادی قلمداد می‌کنند و زندگی در دنیا را سراسر رنج می‌دانند، از همان ابتدا وارد بازی زندگی نمی‌شوند و آن را تعطیل می‌کنند. در مقابل، غربیان مدرن آینده‌ را متفاوت با آنچه گفته شده درنظر می‌گیرند و در تصویر پایان حیات دست می‌برند و مقصد را جایی جز آنچه باید باشد، به تصویر می‌کشند و از آنجا که اصالت را به جسم و ماده می‌دهند، زندگی انسان را در حد دنیا تقلیل می‌دهند و به بن‌بست می‌رسند.